Εξόριστοι στο Μικρό Θέατρο

Ένα έργο που κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Με συνεχείς αλλαγές χρόνου και τόπου οι ζωές των τεσσάρων χαρακτήρων μέσα και πέρα από το ρατσισμό και την ξενοφοβία συγκρούονται και συνδέονται για πάντα. Αυτό είναι το έργο του Γιάννη Παπάζογλου "Εξόριστοι", το οποίο κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008, στο Μικρό Θέατρο (Αντ. Καμάρα 3).

Η Μάγδα, είναι χορεύτρια, κατάγεται από το βορρά. Τώρα είναι πόρνη. Ο Ισμαήλ, δάσκαλος, κατάγεται από τα Βαλκάνια. Τώρα λαθραίος μετανάστης. Ο Στάθης, αστυνομικός. Τώρα σε διαθεσιμότητα. Η Όλγα, είχε ένα χαμόγελο, κάποτε. Τώρα σύζυγος του Στάθη. Ο Αλέκος, συνάδελφος του Στάθη. Τώρα νεκρός. Και μία μαριονέτα που παίρνει το ρόλο της δασκάλας.

Η «παρέα» κάτω από το βλέμμα του κυρίου Έντυ. Του τυφλού προαγωγού. Εξόριστοι από τη ζωή τους.

Γυρίζουν γύρω από την αλήθεια και τη μυρίζουν μέσα στο σκοτάδι. Απίθανοι, εξομολογητικοί, τραγικοί, γελοίοι. Όλοι κάτω από τις οδηγίες του κυρίου Έντυ. Φαντάζεσαι να σε οδηγεί ένας τυφλός; Ένα συνεχές παιχνίδι!

"Με αφορμή το επίκαιρο έργο του Γιάννη Παπάζογλου, έψαξα και βρέθηκα στην αιχμή του άλλου. Άγγιξα κείμενα και εικόνες από άλλους εξόριστους. Έδωσα το λόγο στην Μαριονέτα - Δασκάλα μέσα από τις φωνές του Μπέργκμαν, του Ιονέσκο και του Σαλαμπέρτ για να ακολουθήσει η μαριονέτα την εσωτερική εξορία, την αναζήτηση της ψυχής πέρα από τα όρια, έξω από τα σύνορα της εκλογικευμένης ζωής. Εκεί που συναντιούνται οι άνθρωποι αν είναι τυχεροί... εκεί που δεν τρομάζουν να είναι οι άλλοι", σημειώνει η σκηνοθέτης της παράστασης, Εύη Δημητροπούλου. Και υπογραμμίζει:
"Οι προσωπικές σχέσεις είναι ένα όνειρο. Κτηνωδία και χυδαιότητα από τη μια. Συντροφικότητα και κοινή προσπάθεια από την άλλη".